Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (11): Hetzelfde als 10, maar dan anders …

De regels worden steeds vager: Ik móet dit wel met eenieder delen. Ik mag van een aantal ex-vrouwen en -vriendinnen niet afgeven op hedendaagse popmuziek, maar beter dan zoiets wordt het niet. Ryan Adams is hier te gast bij David Letterman. Letterman was natuurlijk tientallen jaren lang de geweldigste talk-show host en bevriend met fantastischeMeer lezen over “Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (11): Hetzelfde als 10, maar dan anders …”

Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (10): “New York, New York”

Holy Shit, wat is dit toch geweldig! Ryan Adams is fantastisch (ook met Whiskey Town; kijk dat na!), de musici, de dynamiek, de problemen die je krijgt met je eigen ademhaling.Samen met P. en zestig anderen heb ik Ryan een keer zien en horen optreden in Concerto in Amsterdam. The best sounding record shop inMeer lezen over “Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (10): “New York, New York””

Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (8): “Soley, Soley”

Meine Güte (dat is Duits voor iets “Mijn Hemel”-achtigs), wat doet dit nummer de naam van de groep eer aan. Op het eerste gehoor is het ook heel begrijpelijk dat je denkt: “Jezus Christus, waar komt Hans nou weer mee aan?”, maar het is echt een liedje dat zich naar binnen vreet. Nou, eigenlijk natuurlijkMeer lezen over “Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (8): “Soley, Soley””

Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (7): “The Weight”

Okay, nu voor degenen die vooral, bij prachtmuziek, van de bewegende beelden houden, het geweldig in elkaar gemonteerde “The Weight”. Een song vijftig jaar geleden voor het eerst gemaakt (want daarvoor bestond het nog niet en daar moeten we, net als bij andere grote (en kleine) kunstwerken, steeds bij stilstaan) door The Band.Ik begrijp datMeer lezen over “Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (7): “The Weight””

Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (6): “Downtown”

Een of andere gek heeft hier, als beeldmateriaal, een diashow bij geplaatst, waarvoor mijn plaatsvervangende (by proxy) welgemeende excuses, maar het is de mooiste weergave op het internet.Toen dit lied de hitparades besteeg was ik 7 jaar oud. Het is wat! Maar mijn leven had er anders uitgezien zonder Petula Clark, al was uiteindelijk DustyMeer lezen over “Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (6): “Downtown””

Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (5): “Cantaloop (Flip Fantasia)”

Tering, dat was even zoeken. In het geheugen vooral, want dit nummer stond op een verzamel-cd (It’s a Jazz Thing) die ik ooit van een vriend kreeg aangeraden. En die vriend heb ik niet meer en die cd ook niet. En ik houd nogal wel zo tamelijk zeer buitengemeen en met alle respect helemaal nietMeer lezen over “Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (5): “Cantaloop (Flip Fantasia)””

Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (4): “Bottle Rocket”

Dat gedoe met die zondag laat ik maar schieten … Hierbij een lied dat maar verdomd weinig mensen kennen, als ik zo vrij mag zijn, maar ik durf er bij Roulette wel voor op de nul te spelen. En ja, wat is het eigenlijk, naast een steeds opwinder wordende vrolijke keet? Het nummer was natuurlijkMeer lezen over “Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (4): “Bottle Rocket””

Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (3): “Sunstreet”

En jawel hoor, eindelijk is het weer zondag. Eerder deze week kleurde ik even buiten de lijntjes (God, wat heb ik een hekel aan deze uitdrukking!) door vroegtijdig een optimistisch lied te publiceren. Vandaag echter “goed bezig” (ook zo’n ellendige formulering) en wel met de volgende luistersuggestie: Ik geniet in ieder geval; ik hoop iemandMeer lezen over “Een “must” voor hen die soms niet in optimisme geloven … (3): “Sunstreet””

E-mail aan lieve vriendin H. – dd. 10 april 2020

Inderdaad legt deze pokkeherrie enigszins buiten mijn comfort zone. Toch kan ik er, op mijn eigen bescheiden wijze, ook wel weer van genieten. Eigenlijk is alles herrie; gewenst of ongewenst geluid: kanaries, The Beatles, een opgevoerde motor, Maria Callas. Het is maar van welke organisatie van herrie men houdt. Vanmiddag, kijkend naar de Antiques Road Show, legde eenMeer lezen over “E-mail aan lieve vriendin H. – dd. 10 april 2020”