Heel erg: Herman van Veen

Het allerergste is wel Herman van Veen: de man die denkt dat alles wat hij denkt, uitspreekt of, godbetert, schildert, iets met originaliteit, menselijkheid of kunst te maken heeft.Van Veen is een man met een landgoed, maar met een gedachtengoed van een keuterboer uit 1911. Muzikaal was hij nooit een held al deed hij vioolMeer lezen over “Heel erg: Herman van Veen”

Rowwen Heze-uitzicht over het IJ: “Een Trein een Boot”

Zoals ik net aan de jongens van Rowwen Heze schreef heb ik nog geen foto van een auto op een vliegteug, maar deze maakte ik vanmiddag vanaf het Stenen Hoofd in Amsterdam: Wat mij betreft mogen The Heze Boys hem gebruiken als ze m’n naam en site maar vermelden. Ik vond het een sensationeel beeld,Meer lezen over “Rowwen Heze-uitzicht over het IJ: “Een Trein een Boot””

Het is nog niet te laat 001: Asperges

We hebben nog ruim twee weken te gaan, namelijk tot 24 juni, het totaal overbodige feest van Sint Jan. Daar zijn redenen voor, maar die moet je zelf maar op het web opzoeken.E. en ik eten al een paar maanden met grote regelmaat asperges. Al sinds eind maart, geloof ik (dankzij het geweldig Jumbo-filiaal aanMeer lezen over “Het is nog niet te laat 001: Asperges”

Contact met een vloeitjesfabrikant

Kort wat vooraf ging:Omdat mijn favoriete vloeitjes (ik rook nog als zelfroller, net als Paul McCartney) op ene nergens meer verkrijgbaar waren richtte ik me tot de producent. Daarvan kreeg ik een uiterst opgewekt bericht terug (incluis een compliment voor mijn huidige logo) plus een aantal monsters van alternatieven opgestuurd. Tevens werd me de vraagMeer lezen over “Contact met een vloeitjesfabrikant”

“Een hoog concert”; een e-mail aan mijn lieve vriend P.

Terwijl ik aan twee andere teksten bezig ben (1: Gele Boeken (éen letter verschil met een ander genre) en 2: Magisch Denken (mijn interpretatie van een menselijk fenomeen) kreeg ik vanochtend een bericht terug van P. als reactie op mijn bericht aan hem van een dag of tien geleden. In onze correspondentie verwachten we vanMeer lezen over ““Een hoog concert”; een e-mail aan mijn lieve vriend P.”

Vrienden, mezelf en mijn lief …, voor de vorm

Een paar jaar geleden kwam ik er achter dat ik al op dertienjarige leeftijd bezig was was met lettertypes en logo’s; “weird” zou Jody Foster gezegd hebben in mijn favoriete film Alice doesn’t Live Here Anymore, die tegenswoordig nergens op die fijnse moderne websites en bij insgelijke filmaanbieders te vinden is. Die interesse heb ikMeer lezen over “Vrienden, mezelf en mijn lief …, voor de vorm”

Met droge ogen …

Omdat we wegens Corona nergens meer op uit of naar binnen mogen, behalve om eten, drank en een nieuwe bril aan te schaffen of een boek af te halen, én omdat we al bijna een half jaar verliefd zijn, missen we een hoop die we anders óok nog eens samen zouden hebben kunnen delen. NouMeer lezen over “Met droge ogen …”

Onder de Microscoop

Vóor het snijden Omdat ik vanmiddag rode kool met de hand stond fijn te snijden en E. me net vraagt of ik daarbij niet de mandoline heb gebruikt, herdenk ik het feit dat ik bij éen biologieleraar, die me twee jaar in mijn middelbaar onderwijs begeleidde, altijd de beste microscoop van de school ter beschikkingMeer lezen over “Onder de Microscoop”

Appropriatie – Over Kawara, Sturtevant en Airco Caravan

Het was ooit eens 2005 óf 2007, vermoedelijk het laatst genoemde jaar. Maar sinds zeker eind jaren negentig was ik al via e-mail en soms telefonisch in contact met On Kawara, de in Japan geboren, maar in New York werkende kunstenaar. De eerste keer dat ik hem ontmoette was in levende lijve in New YorkMeer lezen over “Appropriatie – Over Kawara, Sturtevant en Airco Caravan”